در ميان لشكر سرهاى دشمنان را مىشكست بسلاح خود و زعم عام آنست كه از صحابه يا از تابعين است . اما صحيح آنست كه از پيروان صادق است . بر تاريخ و نسب او مطلع نشده‌ام - رحمت الله عليه . خواجه صدر الدين قارى « 42 » استاد قاريان زمان خود بود و مرجع اهل حاجات اوان و عصر خويش و شافعىمذهب بود و مسافرت حجاز و شام و عراق كرد و علماء بزرگ دريافت از آن جمله شيخ برهان الدين جعبرى « 43 » كه شرح شاطبيه ساخته و منسوب است به نزيل خليل « 44 » و چند سال خدمت وى كرد و قراءت جمع الجمع و شاطبيه و رائيه « 45 » و چند كتاب ديگر بر وى خواند و صحبت زين الدين على واسطى دريافت

--> ( 42 ) - مولانا صدر الدين ابو الخطاب محمد بن محمد بن محمد الشيرازى الاصل ( شد الازار ) - جها - خواجه صدر الدين فارسى . ( 43 ) - يعنى شيخ برهان الدين ابراهيم بن عمر بن ابراهيم خليل جعبرى ( منسوب بجعبر بر وزن جعفر كه قلعهء بوده بر ساحل چپ فرات قريب صد و سى كيلومتر در جنوب شرقى حلب و پنجاه كيلومتر در مغرب رقه و اكنون خراب است و اطلال با شكوه آن هنوز باقى است ) از اشهر مشاهير قراء عصر خود و صاحب مؤلفات عديده در فن قرائت از جمله شرح دو قصيدهء لاميه و رائيهء شاطبى ، وى ابتدا در حوالى دمشق ساكن بود و سپس قريب چهل سال آخر عمر خود را در بلد الخليل توطن گزيد و در همانجا در سنهء 732 در سن هشتاد و اند سالگى وفات يافت ( رجوع شود بسبكى 6 : 82 ، و درر الكامنة 1 : 50 - 51 ، و طبقات القراء جزرى 1 : 21 ، و بغية الوعاة 184 ، و مفتاح السعادة 1 ، 391 - 392 ، و شذرات الذهب 6 : 97 - 98 ، و معجم المطبوعات 699 ) ، ( حاشيه علامه قزوينى ) . ( 44 ) - خليل يا بلد الخليل شهر تاريخى معروفى است در جنوب فلسطين و نام قديم آن حبرون بوده و اكنون نيز اروپائيان آن را هبرون نامند و چون بنابر مشهور قبر حضرت ابراهيم خليل در آنجاست باسم بلد الخليل مشهور شده است ( معجم - البلدان ) . ( 45 ) - قصيدهء لاميه شاطبى معروف بحرز الامانى و نيز بشاطبيه در فن قراءت داراى 1173 بيت است و مطلع آن اينست : بدأت ببسم الله فى النظم اولا * تبارك رحمانا رحيما و موئلا ، و قصيدهء رائيهء او معروف به « عقيلة اتراب القصائد » داراى سيصد بيت است و مطلع آن اينست : الحمد لله موصولا كما امرا * مباركا طيبا يستنزل الدررا ( حاشيه علامه قزوينى ) .